WhitSundays

Zo als jullie al gemerkt hebben zijn wij er een tijdje niet geweest, want het bereik op zee is niet geweldig.

Wij zijn met een catamaran de eilanden groep de WhitSundays wezen bezoeken
 

Op zondag moeten wij ons om 11.30 uur melden op de kade bij Airlie Beach. Er ligt een grote witte catamaran op ons te wachten. Er gaan 28 passagiers en 3 bemanningsleden mee. Nadat iedereen gecheckt is mogen wij aan boord. In de gezamenlijk ruimte worden de bemanningsleden aan ons voorgesteld en krijgen wij een uitgebreid veiligheidspraatje.  Ollie ( Olivier) is onze kok en neemt ons mee naar de slaapplaatsen. Omdat wij met z’n zeven zijn krijgen wij 1 kajuit. De andere passagiers gaan steeds in groepjes van 8 bij elkaar in een kajuit. DE kajuit is erg klein en bevindt zich in het voorste deel van de drijver van de catamaran. Het is erg klein en er kunnen niet meer dan 4 mensen tegelijk in staan. Wessel en Rick kruipen in het voorste puntje wij verdelen ons over de rest. Terug aan dek neemt kapitein Stef ons mee richting de eilanden groep WhitSundays. De WhitSundays zijn ontdekt door James Cook op de zondag voor Pasen, witte zondag vandaar deze naam. Het bestaat uit 84 eilanden. Veel kleine onbewoonde eilanden, sommige grotere elanden zijn van grote luxe resorts en een enkele wordt bewoond.
 

Na een reis van 2 uur stoppen wij in een baai, hier kan gesnorkeld worden. Wessel gaat diepzee duiken. Het koraal is hier fantastisch vele kleuren en bijzondere vissen. Na een uurtje snorkelen, gaat de boot weer verder. Het wordt al donker en de zee is onrustig. Er moet ook nog een avondmaal gegeten worden maar dat gaat voor Eric n Rick niet meer lukken. Langzaam worden beide heren wit om hun neus. Zij zijn niet alleen er staan er nog vier langs de reling van het schip. Als wij eindelijk op de plaats van bestemming zijn krijgen wij van de kapitein uitleg over de route die we morgen gaan maken. Daarna komt de duikinstructeur Kate aan het woord. Zij vertelt welke bijzonderheden er morgen allemaal te zien zijn en waar we op moeten letten.
Het is vroeg bedtijd want iedereen wordt om 6.30 uur weer aan het ontbijt verwacht.
Van slapen komt niet veel. De kajuit is klein en benauwd en de zee is ruw. De catamaran schommelt en het geluid is alsof er een trein voorbij dendert. Alleen Wessel en Rick liggen in een diepe slaap de rest van ons doet korte slaapjes en hopen dat het snel ochtend is.
 

Om 6.30 uur worden we gewekt, als we buiten op het dek staan blijkt dat we in een idyllisch baaitje liggen. Het witte strand ligt niet ver van ons vandaan. Kate vertelt dat het de tijd van de schilpadden is. Een schildpad blijft de hele nacht onder water en komt in de vroege ochtend boven om lucht te halen.
Na het ontbijt worden we met een klein bootje naar het land gebracht. Ollie neemt ons mee de berg op. Vanuit een uitkijkpost kijken we op de andere kant van het eiland. Onder ons ligt een spierwit strand met kleine poeltjes water er in. De wind blaast elke keer andere patronen in het zand. Het uitzicht is elke dag anders. We gaan langs de ander kant naar beneden en komen op het witte zand uit. Het voelt alsof jein bakmeel loopt. Het is een bijzonder strand want het zand bestaat niet zoals wij dat kennen uit zandkorrels maar het 98 procent uit silicium. Er lopen vreemde zandkleurig vogeltje die de krabbetjes uit het zand pikken.
Wij blijven hier een tijd en de hele omgeving wordt verkend.

Terug op de boot varen we door naar een andere baai. Hier is tijd voor snorkelen en duiken. De mensen die niet willen duiken kunnen naar het strandje gebracht worden om daar van de natuur te genieten. Het is niet diep in de baai waardoor de vissen goed zichtbaar zijn. Hele scholen zwemmen onder je door. Sommige kun je letterlijk aan raken.

Met het invallen van de avond varen wij door naar een grote zandbank. We varen hiervoor een stukje om in de hoop een walvis te zien. Winter in Australië is walvisseizoen. Helemaal zien we hem niet maar we zien hoe hij water omhoog spuit uit zijn luchtgat.

Bij aankomst op de zandbank kijken wij naar de ondergaande zon. Nu wij niet varen en het niet zo donker is lukt het iedereen om gewoon te eten.
’s Avonds laat Kate alle foto’s en filmpjes zien die er die avond gemaakt zijn. Wij zijn allemaal zo moe dat het slapen iets beter lukt.
 

We worden om 6.30 uur gewekt, er is tijd om te snorkelen en te duiken. Voor ons is dat toch echt iets te vroeg. Om de boot zwemmen enorme bijna vierkant vissen. Als Fred ze stiekem voert kunnen we ze gewoon aaien. Dan zien we ook een grote zeeschildpad boven komen voor lucht. Ons uitje is compleet.
 

Na al deze ervaringen varen we terug naar de haven. Dit was een super ervaring. 

Twee kleine video toegevoegd van het duiken en de vissen .